สะพานจุฬาลงกรณ์ สุราษฎร์ธานี สัญลักษณ์เหล็กอายุกว่าศตวรรษ

สุราษฎร์ธานีมักถูกมองว่าเป็นประตูสู่เกาะสมุยและเกาะพะงัน แต่เขตพุนพินมีประวัติศาสตร์เฉพาะตัวที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับทางรถไฟ สะพานเหล็กแบบท้องถิ่นที่รู้จักกันในชื่อสะพานจุฬาลงกรณ์เป็นแลนด์มาร์กสำคัญมากว่าร้อยปี โดยมีรางรถไฟผ่านกลางใจเมือง สะพานและโครงสร้างโดยรอบได้หล่อหลอมเอกลักษณ์ของพื้นที่นี้เกินกว่าการเป็นเพียงจุดผ่านทางเท่านั้น

เส้นทางรถไฟสายใต้ของการรถไฟแห่งประเทศไทยมาถึงแม่น้ำตาปีในปี 2458 โดยมีระยะทางประมาณ 230 กิโลเมตร เพื่อข้ามแม่น้ำจึงได้สร้างสะพานจุฬาลงกรณ์ที่น่าประทับใจขึ้นและตั้งชื่อตามพระนามของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สถานีท้องถิ่นซึ่งเดิมชื่อพุนพินเติบโตขึ้นเป็นศูนย์กลางการขนส่งที่ใหญ่ที่สุดในภาคใต้ ตั้งอยู่ห่างจากกรุงเทพฯ 635 กิโลเมตร กลายเป็นจุดเชื่อมสำคัญทั้งสำหรับผู้คนและสินค้า

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ญี่ปุ่นใช้สะพานนี้เป็นเส้นทางลำเลียงยุทธศาสตร์ และในปี 2488 สะพานถูกทิ้งระเบิดอย่างหนักโดยกองกำลังพันธมิตร ทำให้เกิดความเสียหายอย่างมากและต้องระงับการให้บริการรถไฟเป็นเวลาหลายปี การข้ามชั่วคราวถูกจัดขึ้นจนกระทั่งสะพานได้รับการฟื้นฟูอย่างเต็มที่ในปี 2496 พร้อมกับสถานีใหม่ที่สร้างขึ้นในปีถัดมา ปัจจุบันมีรถไฟผ่านประมาณ 28 ขบวนต่อวัน และสะพานยังคงเป็นสัญลักษณ์แห่งความภาคภูมิใจของเขตพุนพิน ปรากฏในตราประจำท้องถิ่นและการตกแต่งเมือง